Myśli i słowa

Myślałam, że mogę się obejść bez własnej strony, a tu guzik z pętelką.

Od czasu jak oficjalnie zakończyłam pisać moją stronę, zaczęły mi się myśli kłębić i walczyć wzajemnie o stopień ważności. Istną wojenkę zaczęły toczyć, już sama nie zwiedzałam, która z nich jest ważna, ważniejsza, a może mniej ważna, a którą należy przelać natychmiast na papier wirtualny. Jakby w wyścigach startowały o jakiś puchar. Same przepychanki słowne weź mnie, a może mnie. Spójrz i połóż moją treść na wagę złota, może moja okaże się istotniejsza od tych znaczących.

Jak człowiek sobie coś zabroni, no, bo niby się znudziło lub nie jest ważne, to wręcz przeciwnie okazuje się, że się nie znudziło i nagle czegos brakuje? Paradoksalna jest istota ludzka, co więcej dziwniejsze jest jak to się na sobie obserwuje…? Ale może to właśnie te przeciwności są takie fascynujące w człowieku.

Tak jest ponoć z podświadomością, która nie reaguje na słówko „NIE”.

Bo niby im bardziej się czegoś nie chce, to tym bardziej się tego doświadcza właśnie w takiej „NIE” wymarzonej formie lub formie pokrewnej z innymi aktorami głównymi sytuacji.

Niby logiczne, choć jak się tego tak na żywo doświadcza, to wydaje się sprzeczne w swoim logicznym wydaniu…?

Być może brakowało mi możliwości zanotowania, czegoś, co mnie zainteresowało, co warte było przemyślenia, jednakże luźniejsza odmiana bloga jest jednocześnie fasonem pełniejszym dla mnie. Już od zawsze zabawa była dla mnie przyjemnością, radośniejszą formą i zdecydowanie bardziej pouczającą.