filozofia · Intuicja

Wybaczanie

Są sytuacje w życiu, których nie powinno się tolerować.  Aby ofiara jednak przeżyła, musi energia skupiająca się na negatywnym wydarzeniu  koncentrować się na tym przeciwnym  kierunku – pozytywnym. Chodzi o postawienie kroku do przodu.

Ofiara potrzebuje siły, aby być zwycięzcą.

Uzdrowicielem winy jest wybaczanie.

Wybaczanie rodzi się na wskutek świadomości, że przeszłość tylko w teraźniejszości można uzdrowić. Wybaczanie oznacza, całą energię wykorzystać na teraźniejszość i na aktualne dzisiejsze zasoby i cele.

Jeżeli będziemy się mocno trzymać sytuacji, w której szukamy winnego zaistniałej w przeszłości sytuacji, i to bez względu czy winą obarczamy kogoś innego, czy samego siebie w ten sposób trzymamy się kurczowo przeszłość i bólu.

Wybaczanie oznacza pełną koncentrację na teraźniejszości. Jeżeli wybaczamy nie pozwalamy, aby inne osoby lub sytuacje swego rodzaju moc nad nami posiadały.

Chodzi o trochę egoizmu, o to żeby samego siebie potraktować, jako kogoś, kto jest ważniejszy niż to, co nam uczyniono.

Najtrudniej jest jednak sobie samemu wybaczyć. Nawet, jeżeli jesteśmy ofiarą, zawsze rodzą się elementy poszukiwania winy w sobie, bo to właśnie te sprawiają, że czujemy się tak bardzo zranieni.

Wyrzuty sumienia i poszukiwanie winnego, to elementy, które nie pozwalają nam postawić kroku do przodu. Przeszłości nie da się zmienić poprzez ciągłe przebywanie myślami w przeszłości.

Wybaczanie jest nie tylko tą właściwą drogą, ale przede wszystkim TĄ JEDYNĄ DROGĄ, aby te bolesne sytuacje nie zajmowały miejsca w naszym życiu. Tutaj chodzi o przygotowanie miejsca dla nowych ludzi, na nowe doświadczenia, nowe związki czy to partnerskie, czy też zawodowe, czy na doskonalenie starych, jeżeli to jest możliwe.

Tak długo, jak długo będziemy mieć problem z wybaczaniem, tak długo pozwalamy starym sytuacjom lub osobom zajmować miejsce w naszym życiu

Wybaczanie nie oznacza, że traktujemy te osoby lub bolące sytuacja jakby ich nie było lub sami szukamy wytłumaczenia lub przeproszenia zaistniałych sytuacji. Wybaczanie polega na zajmowaniu się dniem dzisiejszym i kreowaniu przyszłości i na nie pozwoleniu, aby osoby lub bolące sytuacje z przeszłości miejsce w naszym życiu zajmowały.

Aby wybaczyć musimy uznać, że ponieśliśmy stratę, ale to poczucie straty będzie tak długo aktualne i żywe jak długo będziemy się kurczowo trzymać wizji szukania winnego i to bez względu na to czy u innych, czy u siebie.

Wybaczanie uwalnia i dodaje siły.

Notatka jest przeniesiona z mojej starej strony

Reklamy

6 thoughts on “Wybaczanie

  1. To wszystko piękne i na pewno prawdziwe, tylko jak to zrobić, skąd wziąc siły na to niby proste ot wybaczenie…. kiedy złe wspomnienia wracają jak bumerang i często zupełnie przypadkowe sytuacje przypominają o tym o czym chciałoby sie zapomnieć. Chciałabym wybaczyć a najlepiej zapomnieć, tylko, że to się niestety mi nie udaje, i co z tego, że to mnie niszczy, kiedy naprawdę nie potarfię ….. mam nadzieję, że jestem w nielicznej grupie słabych i niepotrafiących, bo sama świadomośc , że są tacy, którym się udaje – daje nadzieję, i chyba tez trochę siły, przynajmniej na próbowanie…. pozdrawiam Grażyna

  2. Nie twierdzę, że wybaczenie innym, bądź sobie jest łatwe. Pewnie pokusiłabym się o twierdzenie, że wybaczanie innym jest może łatwiejsze, niż wybaczenie sobie własnych błędów, wad, głupoty i czego tam jeszcze. Ponoć, przynajmniej tak mówi się w mowie potocznej czas leczy rany i ułatwia wybaczanie, cos w tym jest….Bo tak na zawołanie z przymusu, a nie z potrzeby serca z pewnością nie da się wybaczyć. Tylko, czy mamy jakąś inną alternatywę (w stosunku do wybaczania), aby normalnie żyć….., Myślę, że świadomość własnej potrzeby normalnego życia, będzie zawsze tą siła napędową pozwalającą nam z czasem rozprawić się procesem szukania winnego i szukaniem winy u siebie. pozdrawiam :-)

  3. Wiesz Grażyno, też należę do tej grupy”słabych i niepotrafiących” , myślę jednak że ta grupa jest znacznie liczniejsza od grupy tych ,którzy potrafią wybaczać. Łatwo mówić, ale JAK to zrobić?
    I czy to w ogóle możliwe?
    Żyć teraźniejszością, „zapomnieć”,że przez swoją głupotę doprowadziło się do śmierci najbliższej osoby , albo „zapomnieć „i „wybaczyć” temu kto zamordował moje dziecko?

    Możliwe? Na czym miałoby polegać to wybaczenie?

    Trudno , ale należę do tych , którzy nie rozumieją co znaczy „wybaczyć”, odnoszę wrażenie ,że wszyscy radzą jak powinno być ,że warto ,że należy, ale to takie teoretyczne… chociaż Doroto Twój artykuł- ciekawy i jeden z lepszych na ten temat.

    1. Anno wprawdzie zwróciłaś się ze swoim komentarzem do Grażyny, ale ponieważ jej komentarz jest już nieco starszy, obawiam się, że ona ci na niego nie odpowie. Stąd ode mnie dwa zdania na ten temat .

      Myślę, że temat dotyczący wybaczania, który w komentarzu poruszyłaś jest dosyć trudnym i ciężkim tematem. Z mojego punktu widzenia zbyt poważny, aby na ten temat rozmawiać na arenie wirtualno – publicznej, bez poznania szczegółów sprawy i nadający się raczej do osobistej rozmowy, w której osoby się znają i maja do siebie zaufanie.
      W przypadku takiego poważnego tematu jest z mojego punktu widzenia potrzebna pomoc fachowca, psychologa lub psychoterapeuty, moje notatki tylko wyrażają moją własną opinię, ale nie są instrukcja użycia tematu, stąd nie ujrzysz u mnie doskonałej odpowiedzi na pytanie : jak to zrobić?

      Pozdrawiam i dziękuje za słowa uznania.

  4. Dziękuję za ten post…. Właśnie zmagam się z pewną sytuacją w której wiem, że muszę wybaczyć inaczej nie ruszę się z miejsca i dalej będzie mi tak strasznie smutno i żal….
    Jeszcze raz dziękuję :)

    1. Żal i smutek mija…, zawsze mijają …. , bez tych mielibyśmy trudności w rozpoznawaniu czym jest radość i przyjemność … to coś w rodzaju skali porównawczej w naszym życiu … nawet jeżeli czasem cholernie boli.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s